Varen langs de kust van Ascea met Alieke

Alieke maakte een schitterende vaartocht van Ascea Marina naar Palinuro.

Bootje van Federico

Federico heeft een bootje en dat bootje kunnen wij voor een vergoedinkje een dag huren. Met hem als kapitein natuurlijk en kok is hij ook. Hij kookt pasta en dat is basta! Dat lijkt ons wel wat. Als we vanmorgen iets later dan de afgesproken tijd in de haven aankomen staan daar ook de mensen die wij al in Ascea mochten ontmoeten. Het zijn de dame van de dolci en haar man. Anna en Mauro varen ook mee. Er staat niet veel wind dus het wordt motorwerk.

We varen langs de kust van Ascea richting Palinuro om daar de grotten te bezichtigen en om daar om de beroemde punt heen te varen. We stoppen in een stil baaitje om te zwemmen en gaan daarna door naar de grotte.  Als we met ons allen in het rubberbootje gepropt zitten horen we opeens pssshhhht… In een razend tempo loopt via een groot lek alle lucht weg. We zinken nog net niet en houden het droog. Dat worden geen grotten.We varen om de punt heen en gaan voor anker.

Kok aan boord

Federico maakt aanstalten om te gaan koken en snijdt ongeveer twee kilo tomaten in partjes. Dan is het tijd voor prosecco en precies op dat moment duikt letterlijk en figuurlijk Lello op. Hij had de boot van zijn vriend gezien en komt even dag zeggen. Hij drinkt mee op ieders gezondheid en vervolgt dan zwemmend zijn weg.

Eigen gemaakte wijn

We worden verwend met eigen gemaakte wijn, pasta, caprese, een overheerlijke citroen- amandelcake, fruit uit Ascea; peren, druiven en groene vijgen en tot slot een eigen gemaakte limoncello van Mauro. Als we de resten van de pasta willen opruimen roept Federico dat we het de zee in moeten gooien. Dat is voor de vissen. De pasta raakt het water nog maar net of het water begint te bruisen van de vissen. In een vloek en een zucht is de zee weer schoon. Als Anna ook de restanten van de tomaten van de caprese zo wil laten verdwijnen mag dat niet. Vissen lusten geen tomaat volgens Federico. Anna protesteert . In de pasta zat wel twee kilo tomaat en die aten ze toch ook?

Dolce Vita

“Ja”,verzucht Frederico, ” maar die was gekookt. ” Mauro is 82 en Anna is 69. Anna trouwde met Mauro toen zij 16 was en ze zijn trots op hun lange huwelijk. Zijn hoge leeftijd vindt Mauro niet vreemd. Het leven is goed, hij eet alleen maar goed voedsel maar niet te veel, het klimaat is hier prima en hij wil zich vooral geen zorgen maken. Zijn vader werd zo 99 en hij hoopt dat ook te halen. Deze man oogt veel jonger en ook zijn geest is zeer alert. Wij denken dat het hem gaat lukken.
Aan het einde van de dag nemen we hartelijk afscheid van deze lieve mensen.
Avondeten willen we niet meer.We hebben genoeg gegeten en gaan moe maar voldaan ons bed opzoeken.

Ciao Jennifer & Anja

 

 

 

Published by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *