Blog Desiree – Villa Montegabbione Umbrië

Desiree en Hans Grijpma zijn sinds kort de gelukkige eigenaren van een Italiaans droomhuis op een heuvel in Umbrië. Villa Montegabbione. Desiree schrijft iedere maand een blog over de verbouwing van de villa, zodat we samen hun vooruitgang kunnen beleven. Het huis is een boerderij uit 1910 met op de begane grond grote ruimtes waar vroeger de stallen waren en een echte wijnmakers cantina. Op de eerste verdieping bevindt zich het woongedeelte. Er is een extra gedeelte bijgebouwd in de jaren 60.

Hans en Desiree bij Villa Montegabbione in Umbrië
Geen “ik vertrek” bouwval

Desiree: ‘Het is een prachtig huis, dat zeker geen “ik vertrek” bouwval is. Het heeft muren, een goed dak, maar voor de rest is de aankleding nogal retro. De keuken bestaat uit een vintage op hout gestookt fornuis en een krakkemikkig kasten setje met aanrecht en is onderdeel van de grote woonkamer. De haken voor het drogen van het vlees hangen nog in het plafond. De badkamer is nog redelijk modern te noemen met een bad en douche maar heeft een uitstraling uit de jaren 90. En met een typisch klein Italiaans douche hokje. Wat is dat toch met die Italiaanse douchecabines, waarom zijn ze altijd zo klein? Ik begrijp nog dat de douche naar onze maatstaven te laag zit, maar een Italiaanse nonna zou toch ook haar “culo” willen keren zonder continu blauwe plekken op te lopen?

Bij de notaris

Na de onderhandelingen moest eerst al het papierwerk in orde worden gemaakt. Twee maanden later was alles voorbereid en gingen we op weg naar de notaris. Normaal is hij gevestigd in Perugia maar hij heeft ook een extra kantoor in Tavernelle, dichtbij Montegabbione. Ik had een groot statig kantoor verwacht. Dat bleek niet zo te zijn, verre van dat. De notaris zat verstopt in een onopvallend straatje. We werden geparkeerd in de wachtkamer en mochten plaatsnemen op een paar versleten bureau stoelen. Een half dode plant stond in de hoek en de muur werd ontsierd door afbladderende verf. Naar goed Italiaans gebruik arriveerde de notaris zelf drie kwartier later. Het werd druk in zijn kleine kantoortje, onze makelaar, de verkoopmakelaar, de eigenaar van het huis, de notaris zelf, een vertaalster (verplicht), een getuige en wij met z’n tweeën. Het hele spektakel kon beginnen.

De overdracht

En dat werd het. Het is gebruikelijk dat de notaris het hele contract hardop voorleest en de vertaalster de Engelse versie. Voordat ze daarmee begonnen moesten ze nog het een en ander in het document zetten en keken we toe. De notaris hanteerde het 2-vinger typsysteem dus dat duurde even. Uiteindelijk 2 uur later, wat nog snel was hoorden we van onze makelaar, konden we de berg sleutels in ontvangst nemen en was alles officieel.

Achtergebleven schatten

Huis gekocht en nu aan de slag. De eerste actie was opruimen inclusief een grote schoonmaak.  Alhoewel we hadden afgesproken met de makelaar dat het huis leeg zou worden opgeleverd, op enkele bruikbare meubels na, was dat niet het geval. Alles was zoals we het de eerste keer hadden aangetroffen. Uit andere ervaringsverhalen hadden we al geleerd dat dit in Italië geen verrassing is. We vergaven het de 85- jarige verkoper, een vriendelijke man, die we ook niet meer zelf met meubels zagen sjouwen. En rotzooi afvoeren is in Italië niet goedkoop, dat zal ook wel een reden zijn geweest. Het leverde ons uiteindelijk wel een paar mooie schatten op zoals prachtige wijnkaraffen en een mooie oude ladekast.

Kamperen in eigen huis
Spinnenwebben en Ajax met limoen

Het huis had 10 jaar leeggestaan. Schoonmaakhandschoenen en stofzuiger aan en gaan. De spinnenwebben uit het spookhuis op de kermis waren er niets bij. Dat was nog niet het ergste. Wat denk je van dode insecten, kattenpoep van zwerfkatten en ladingen stof. Op een gegeven moment ben ik bijna kotsend buiten gaan staan omdat het allemaal even te veel werd. Als ik nu de Ajax met limoen geur ruik, die ik toen heb gebruikt, komt alles weer terug. Een voordeel van dit verhaal. Je hebt heel snel heel veel eer van je werk. Onder de stoflagen kwam toch een bewoonbaar huis tevoorschijn. De badkamer bleek voor tijdelijk gebruik mee te vallen en de boiler werkte nog.

Desiree hard aan het werk

We hadden ontdekt dat de IKEA zelfs in Montegabbione meubels bezorgd. We hebben daarom de meeste relevante zin in het Italiaans ooit geleerd. “La prima casa al destra, dopo il cimitero”, het eerste huis rechts na het kerkhof. Ons adres werd toen nog niet door de oppermachtige Google en allerlei navigatiesystemen herkend. En zo konden we starten met het bewonen van ons huis in Umbrië dankzij onze Zweedse vrienden, de Ajax met limoen en de werkende boiler.

Ons eerste wijntje

Instagram: @villamontegabbione

Facebook: @villamontegabbione

Website: http://www.villa-montegabbione.com

Jennifer en Anja – Passie voor Italia

Ciao Anja en Jennifer – Passie voor Italia

Published by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *